بَرمَستــےِ مَن حَدِ سِزاوار زَدَند

با شَک و یَقین تُهمَتِ بِسیار زَدَند

حلاج شُدَم وَلــے بِــﮧ کُفرَم سوگَند

دِلتَنگِ تو بودَم کِه مَرا دار زَدَند . . .

 

عاقِبَت يِک روز مِغرِب مَحوِ مَشرِق مــــے شَوَد

عاقِبَت غَربــــے تَرين دِل نيز عاشِق مــــے شَوَد

شَرط مــــے بَندَم زَمانــــے کِه نَــــﮧ زود اَست وَ نَــــﮧ دير

مِهرَبانــــے حاکِمِ کُلِ مَناطِق مــــے شَوَد